poolgame.aplusz.app/plBilard grany jak należy, w przeglądarce
Stół pełnowymiarowy — 2,54 na 1,27 metra — i prawdziwe przepisy ósemki. Bile są liczone fizyką, nie animowane: bandy uginają się, cienkie zagrania dają odrzut, podkręcenie dolne i górne zachowują się jak na suknie, a gardła łuz to prawdziwa guma. Za darmo, nic nie trzeba instalować.
Co jest w środkuCo potrafi ta gra
Na stole osiem gier: ósemka, dziewiątka, dziesiątka, pool 14.1, jedna łuza, rotacja, bilard z bandą i trzy bile.
Celowanie z dokładnością na włos
Strzałki, kółko myszy albo Shift dają setną część stopnia. Na telefonie osobny miernik celowania obejmujący trzy stopnie.
Dwóch na jednym ekranie
Podaj urządzenie i zagraj partię po staremu.
Gra na własną rękę
Solo to wolny stół i nigdy żadnego zegara. Układaj od nowa, rozsypuj bile, stawiaj dowolną bilę ręką, trenuj jedno zagranie przez całą noc.
Gra online
Po drugiej stronie prawdziwy gracz, a każda partia rusza twoje miejsce w rankingu.
Gra z botem
Od początkującego do mistrza, wszystko na twoim urządzeniu. Nie czekasz na przeciwnika i nie potrzebujesz połączenia.
Linia celowania, która mówi prawdę
Pokazuje, gdzie wziąłeś. Nie obiecuje, gdzie bila skończy — ta część należy do ciebie.
Nauka i ćwiczenia
Lekcje zagranie po zagraniu, ćwiczenia, które cię punktują, i Pokaż mi jak, które zagra za ciebie, kiedy się zatniesz.
Nic do instalowania
Otwiera się w przeglądarce i po wczytaniu chodzi offline przeciw botowi.
Pełny ekran
Stół i nic więcej, na komputerze albo na telefonie.
Prawdziwe bandy
Guma, która ustępuje i trzyma: tempo jest zjadane, kręcenie boczne znosi bilę, a kąt wyjścia przestaje być kątem wejścia, gdy nadasz efekt.
Prawdziwe szczęki łuz
Bila na tempie potrafi zahaczyć o szczękę, zakołatać i zostać na stole. Szczęki są z martwej gumy, więc bila, która w nią uderzy, gaśnie i wpada.
Stół pełnowymiarowy
2,54 na 1,27 metra łupku i sukna, wyrysowane po punktach. Sześć łuz wyciętych tak, jak wycina się je na prawdziwym stole — środkowe trochę szersze niż narożne.
Symulowane, nie animowane
Każda bila ma własną prędkość i własne kręcenie, a stół liczony jest 480 razy na sekundę, w metrach i sekundach. Nic nie jedzie po szynach.
Twój własny sprzęt
Sześć stołów, dwanaście kijów i zestaw kostek kredy. Pierwsza pozycja z każdego rodzaju jest darmowa.
Znoszenie przy podcięciu
Cienkie podcięcie na tempie zabiera bilę celowaną z linii, którą sobie wyrysowałeś — dokładnie tak, jak naprawdę przesuwa ją tarcie między dwiema bilami.
Zrobione pod telefon
W poziomie, na dwie ręce: prawy palec celuje na suknie, lewy kciuk przesuwa miernik siły i puszcza, żeby uderzyć.
Ósemka według WPA
Zapowiadasz zagranie, faul daje bilę w ręku, przypadkowe wbicia się nie liczą, ósemka na koniec i do zapowiedzianej łuzy.
Ściąg, naciąg i kręcenie boczne
Uderz nisko i biała wraca, wysoko — jedzie dalej, w lewo albo w prawo — wygina się po bandach. Za pierścieniem kiksu robisz kiksa.
Żadnych reklam
Nigdzie ani jednej, i żadnego śledzenia cię po sieci.
Przepisy w skrócieJak gra się w ósemkę
To przepisy, które egzekwuje ta gra. To nie jest pełny regulamin WPA.
- Rozbicie spoza linii górnej. Ósemka z rozbicia oznacza nowy układ.
- Stół jest otwarty do pierwszego zapowiedzianego wbicia — ono ustala twoją grupę.
- Zapowiedz zagranie: bilę i łuzę. Przypadkowe wbicia się nie liczą.
- Wbij swoją bilę i grasz dalej. Spudłujesz — stół przechodzi.
- Faule: wbicie białej, uderzenie w nic, uderzenie najpierw w złą bilę albo brak bili na bandzie po kontakcie. Kara to bila w ręku, w dowolnym miejscu.
- Wyczyść swoją grupę, potem ósemka — do zapowiedzianej łuzy.
- Ósemka wbita za wcześnie, przy faulu albo w złą łuzę przegrywa partię.
TechnikaCztery rzeczy, które decydują o zagraniu
Bandy i zagrania białą przez bandę.
Kąt wejścia równa się kątowi wyjścia — dopóki nie nadasz kręcenia bocznego, a wtedy już nie. Punkty na bandach są po to, żeby po nich liczyć.
Gdzie skórka spotyka bilę.
Wysoko — jedzie dalej, nisko — wraca, z boków — wygina się po bandach. Za pierścieniem jest kiks.
I czwarta rzecz: tempo
Ten sam cel przy innej prędkości wysyła białą po kontakcie w zupełnie inne miejsce. Wybór tempa to wybór następnego zagrania. Na tym stoi cała gra pozycyjna i to jedyna rzecz, której żadne nagranie meczu cię nie nauczy — musisz je po prostu uderzać. Uderz kilka.
Jak cienko podcinasz.
Im cieńsze podcięcie, tym mniej twojego tempa zabiera bila celowana — i tym więcej zostaje białej.
NazwyPool, bilard, snooker, karambol — co jest czym
| Nazwa | Co to jest |
|---|---|
| Bilard karambolowy | bez łuz: punktujesz, trafiając obie bile celowane |
| Bilard z pachołkami | mały stół z przeszkodami |
| Bilard łuzowy | oficjalna nazwa pool, nadal używana przez federacje |
| Billar / Biljart / Biliardo | po hiszpańsku, niderlandzku i włosku o tej samej rodzinie |
| Piramida rosyjska | szeroki stół, ciasne łuzy, prawie białe bile |
| Pool angielski | blackball na mniejszym stole, mniejszymi bilami |
| Pool klasyczny | 14.1 ciągła — dowolna bila, z zapowiedzi, liczona do wyznaczonego wyniku |
| Pool z bandy | każda bila najpierw od bandy |
SłowaKażdy termin w jednej linijce
| Termin | Co oznacza |
|---|---|
| Białą przez bandę | biała najpierw w bandę, potem w bilę celowaną |
| Bila biała | ta biała — jedyna bila, w którą wolno ci uderzyć kijem |
| Bila celowana | bila, którą próbujesz wbić |
| Bila w ręku | białą można postawić gdziekolwiek przed następnym zagraniem |
| Cienkie podcięcie | podcięcie sześćdziesiąt stopni albo więcej; bila celowana zabiera bardzo mało tempa |
| Faul | zagranie wbrew przepisom; przeciwnik dostaje bilę w ręku |
| Karambol / cmok | biała ociera się o jedną bilę i idzie w drugą |
| Kiks | ześlizg skórki z bili — uderzenie za daleko od środka |
| Kombinacja | jedna bila w drugą, a ta druga do łuzy |
| Kołatanie | bila odbija się w szczękach i zostaje na stole |
| Kreda | kostka na skórkę, żeby trzymała przy uderzeniu poza środek |
| Kręcenie boczne | w lewo albo w prawo od środka: biała wygina się po bandach |
| Linia górna | linia w poprzek stołu, spoza której gra się rozbicie |
| Naciąg | wysoko w białą: jedzie dalej za bilą |
| Partia | jedna pełna gra |
| Pełna bila | uderzenie prosto, bez podcięcia |
| Podcięcie | uderzenie bili celowanej poza jej środek, tak że odchodzi pod kątem |
| Przypadkowe wbicie | bila wbita bez zapowiedzi; tutaj się nie liczy |
| Punkty na bandach | znaczniki na bandach, po których liczy się zagrania przez bandę |
| Push out | opcjonalne drugie zagranie po rozbiciu w dziewiątce |
| Pół bili | podcięcie o około trzydzieści stopni — najużyteczniejszy kąt odniesienia |
| Rozbicie | pierwsze uderzenie w ułożoną piramidkę |
| Rozbicie i seria | partia wygrana od rozbicia, bez ani jednego zagrania przeciwnika |
| Stun | biała, która w momencie kontaktu sunie, a nie toczy się — przy pełnym trafieniu staje jak wbita |
| Sukno | materiał, po którym jadą bile |
| Szczęki | dwa końce band po obu stronach wejścia do łuzy |
| Układ | trójkąt bil na początku partii oraz rama, która go układa |
| Wbicie / łuza | umieszczenie bili w łuzie |
| Wbicie białej | wbicie bili białej — faul |
| Wyczyszczenie stołu | zebranie swojej grupy i ósemki w jednym podejściu |
| Wyjście pozycyjne | zostawienie białej tam, gdzie następne zagranie jest łatwe |
| Zagranie obronne | zagranie po to, żeby nie zostawić przeciwnikowi niczego |
| Zagranie przez bandę | bila celowana zagrana od bandy do łuzy |
| Zastawienie | zostawienie białej bez bezpośredniej linii do dozwolonej bili |
| Znoszenie | bila celowana zepchnięta z prawdziwej linii przez tarcie przy podcięciu |
| Ściąg | nisko w białą: po kontakcie wraca do ciebie |
ZawodnicyNazwiska warte poznania i mocna strona każdego
Kolejność redakcyjna. To nie ranking, a kolumna konkurencji mówi, z czego każdy słynie, a nie we wszystko, w co grał.
| Imię i nazwisko | Kraj | Konkurencja | Z czego słynie |
|---|---|---|---|
| Albin Ouschan | Cierpliwe układy rotacyjne i powtarzalne pozycje po rozbiciu. | ||
| Alex Pagulayan | Kanada / Filipiny | Czytanie stołu i szybkość; pułapki w one-pocket budowane kilka bil w przód. | |
| Alexander Gordon Higgins | Irlandia Północna | Instynkt ponad układem — wbijanie z prędkością, które przyciągnęło do tej gry publiczność. | |
| Allison Fisher | Snookerowa dyscyplina przeniesiona do pool: obrona, kontrola białej i głowa jak wmurowana. | ||
| Buddy Hall | Strzelec — długie wbicia przy wyjątkowo spokojnym uderzeniu. | ||
| Cisero Murphy | Jedyny gracz, który wygrał tytuł mistrza świata przy pierwszym starcie; przełamał w tej grze barierę koloru skóry. | ||
| Darren Appleton | Dyscyplina angielskiej ósemki przeniesiona do amerykańskiego pool: najpierw obrona, wbicie potem. | ||
| Dennis Orcollo | Gra meczowa na wyniszczenie i jeden z najmocniejszych bilansów w długich setach. | ||
| Dick Jaspers | Precyzyjna gra systemowa z najwyższymi średnimi współczesnej epoki. | ||
| Earl Strickland | Rozbicie jako broń otwierająca: czyste tempo, potem ostro prowadzony układ. Trzy tytuły mistrza świata w dziewiątce. | ||
| Efren Manalang Reyes | Zagrania białą przez bandę i wyjścia, których nikt inny nie widzi — trasy po kilku bandach grane jako obrona, nie jako hazard. Nazywają go Czarodziejem. | ||
| Fedor Gorst | Nowoczesna, wszechstronna gra rotacyjna; wtedy najmłodszy mistrz świata w dziewiątce. | ||
| Francisco Bustamante | Uderzenie z siłą — długi ściąg na tempie, a do tego rozbicie, którego boi się cały tour. | ||
| Frédéric Caudron | Skrajne kręcenie i wymyślone trasy; najbardziej twórcza biała w karambolu. | ||
| Irving Crane | Mechaniczna dokładność i dyscyplina układów przez sześć tytułów mistrza świata. | ||
| Jayson Shaw | Szybki pool klasyczny z długimi seriami i ciężkie rozbicie. | ||
| Jeanette Lee | Agresywne układy, zawsze najpierw atak, i niegasnąca obecność na scenie. Znana jako Czarna Wdowa. | ||
| Jimmy White | Wichura — ofensywne, szybko płynące partie przez cztery dekady. | ||
| Joe Davis | Zbudował nowoczesną metodę budowania brejków i trzymał tytuł mistrza świata od 1927 do 1946 roku. | ||
| John Higgins | Kontrola białej i wymiany obronne wygrywane głębią, nie tempem. | ||
| Johnny Archer | Czystość uderzenia i gra obronna, która po cichu wygrywa długie sety. | ||
| Joshua Filler | Agresywny dobór zagrań na tempie i rozbicie zbudowane pod kontrolę. | ||
| José Parica | Przeniósł filipińską technikę gier rotacyjnych na tour amerykański; głęboka gra pozycyjna. | ||
| Judd Trump | Długie wbicia i ryzyko brane świadomie, poparte licznikiem setek. | ||
| Karen Corr | Irlandzka Najeźdźczyni — precyzyjne wbijanie przeniesione ze snookera do pool. | ||
| Kelly Fisher | Obrona wyszkolona na snookerze i bardzo prosta praca kija. | ||
| Ko Pin-yi | Chińskie Tajpej | Techniczna praca nad rozbiciem i gra białą oparta na kontroli kręcenia. | |
| Luther Lassiter | Sześć tytułów mistrza świata; wyważone, niespieszne uderzenie z gry na pieniądze. | ||
| Mark Selby | Wyniszczanie: partie taktyczne rozciągane, aż tamten pęknie. | ||
| Mika Immonen | Zimny temperament meczowy — Człowiek z Lodu — i mocne rozbicie w grach rotacyjnych. | ||
| Mike Sigel | Kapitan Hak — gra obronna zamieniona w pomysł na atak. | ||
| Nick Varner | Obrona i strategia w one-pocket; długa kariera na szczycie obu. | ||
| Niels Feijen | Terminator — długie mecze wygrywane równością i obroną. | ||
| Ralf Souquet | Kaiser — rutyna, rytuał i powtarzalne uderzenie przez całe dekady. | ||
| Raymond Ceulemans | karambol trójbandowy | Ponad sto tytułów mistrza świata; systemy i arytmetyka punktów na bandach zamienione w rutynę. | |
| Ronnie O'Sullivan | Szybkość i płynność — najszybszy maksymalny brejk w historii, zagrany obiema rękami, gdy kąt tego wymaga. | ||
| Rudolf Walter Wanderone Jr. | gry na pieniądze | Obecność przy stole w stylu naciągacza — gadanie, tempo i presja jako broń. Grał jako Minnesota Fats. | |
| Shane Van Boening | Kontrola rozbicia i uderzenie jak metronom; wygrywa, usuwając przypadek, a nie goniąc za nim. | ||
| Siming Chen | Nowoczesna kobieca gra rotacyjna: kontrola rozbicia i czyste układy. | ||
| Stephen Gordon Hendry | Ofensywne budowanie brejków, które przedefiniowało nowoczesny snooker; siedem tytułów mistrza świata. | ||
| Steve Davis | Gra na procenty i obrona jako kompletna strategia; sześć tytułów mistrza świata w latach osiemdziesiątych. | ||
| Steve Mizerak | Cztery tytuły mistrza świata w pool klasycznym i najbardziej rozpoznawalna twarz tej gry w swojej epoce. | ||
| Thorsten Hohmann | Pool klasyczny z długimi seriami i metodyczny dobór układów. | ||
| Torbjörn Blomdahl | Tempo i kręcenie użyte do otwierania kątów, które inni uważają za zamknięte. | ||
| William Joseph Mosconi | Stany Zjednoczone | pool klasyczny | Najpierw pozycja, tempo na końcu: 526 bil bez pudła, rekord, który stoi do dziś. Gra układami jako rzemiosło. |
PytaniaTe, które ludzie naprawdę zadają
Czy gra jest darmowa?
Tak. Trening Solo i lekcje są otwarte dzień i noc, i nic nie trzeba instalować. Przez pierwsze 72 godziny wszystkie funkcje są otwarte; potem mecze chodzą na dwie darmowe godziny dziennie, albo plan otwiera znowu wszystko.
Na jakich zasadach się gra?
Ósemka według przepisów WPA. Zapowiadasz zagranie, przypadkowe wbicia się nie liczą, faul daje bilę w ręku w dowolnym miejscu, a ósemka dopiero po wyczyszczeniu własnej grupy i tylko do zapowiedzianej łuzy.
Czy mogę grać bez połączenia z internetem?
Tak, przeciw botowi. Po wczytaniu strony gra chodzi na twoim urządzeniu, więc nie czekasz na przeciwnika i nie potrzebujesz połączenia.
Czy działa na telefonie?
Tak, w poziomie. Prawym palcem celujesz na suknie, lewy kciuk przesuwa miernik siły i puszcza, żeby uderzyć — osobny miernik celowania daje ci setną część stopnia.
Czy fizyka jest prawdziwa?
Stół liczony jest 480 razy na sekundę, w metrach i sekundach. Bandy ustępują i trzymają, podcięcia znoszą bilę celowaną, ściąg i naciąg zachowują się tak jak na suknie, a szczęki łuz są z prawdziwej gumy — bila na tempie potrafi się o nie zakołatać i zostać na stole.
Czy potrzebuję konta?
Tylko po to, żeby przenosić otwarte dni, rangę i sprzęt między urządzeniami oraz brać plan. Adres e-mail i sześciocyfrowy kod, nic więcej.